Vatikan'da bulunan Sistine Şapeli, Michelangelo tarafından 1508-1512 yılları arasında boyanan tavanıyla dünya çapında tanınır. Rönesans sanatının bu başyapıtı, 5.000 metrekareden fazla bir alanı kaplar ve 300'den fazla figür içerir.

Merkezde yer alan "Adem'in Yaratılışı" sahnesi, Tanrı'nın ilk insan Adem'e hayat verdiğini gösterir; neredeyse dokunan parmakları, insan potansiyelinin ve ilahi ilhamın güçlü bir sembolüdür. Michelangelo başlangıçta projeyi üstlenmekte isteksizdi çünkü kendini daha çok bir heykeltıraş olarak görüyordu.

Ancak, şapelin tavanındaki çalışması onun inanılmaz yeteneğini sergiler ve en çok takdir edilen başarılarından biri haline gelmiştir. Sistine Şapeli ayrıca Michelangelo'nun hayatının ilerleyen dönemlerinde altar duvarına boyadığı "Son Yargı" ile de dikkat çeker. Bu dramatik ve karmaşık fresk, İsa'nın ikinci gelişini ve ruhların nihai yargısını tasvir eder. Şapel, yeni papaların seçildiği papalık konklavlarının yapıldığı yer olarak tarihi ve manevi önemini korur.