Kibritler, genellikle ahşap veya kağıttan yapılan ve ucunda özel bir kimyasal madde bulunan küçük çubuklardır. Bu madde, pürüzlü bir yüzeye sürtüldüğünde kolayca alev alır. Kibritler 19. yüzyılda icat edilmiştir ve o zamandan beri evlerde ateş yakmak için vazgeçilmez bir araç olmuştur. Mum, ocak veya kamp ateşi yakmak gibi günlük işlerde kibritler pratikliğiyle öne çıkar.

Çakmaklar yakıt gerektirirken ve çevreye zarar verebilecek maddeler içerebilirken, kibritler genellikle daha çevre dostu ve biyolojik olarak çözünebilen bir seçenektir. Ayrıca, kibritler elektrik veya pil gerektirmez, kolayca taşınabilir ve her an kullanılabilir. Kibritlerin tarihi, kimya ve endüstrinin gelişimiyle yakından bağlantılıdır. Günümüzde de birçok ülkede geleneksel törenlerde ve günlük yaşamda kibritler yaygın olarak kullanılmaya devam etmektedir.