Vikingler, İskandinavya bölgesinden (günümüz İsveç, Danimarka ve Norveç) gelen ve 8. yüzyılın sonlarından itibaren Avrupa'nın büyük bir kısmını istila eden ve keşfeden bir halktı. Fetihleri ve yağmacılıklarıyla tanınan Vikingler, Orta Çağ'da profesyonel istilacılar haline geldiler. Ancak, edebiyat ve popüler kültürde genellikle acımasız ve kan dökücü savaşçılar olarak tasvir edilmelerine rağmen, Vikingler diğer halklardan çok da farklı değildi.

Orada hüküm süren sosyal organizasyon oldukça tipikti: aile bağlarıyla bağlı olan Vikingler, klanlar halinde, bir kralın liderliğinde yaşıyorlardı. Hayat komünaldi ve herkes, uzmanlık alanlarına göre günlük işlere yardım etmek zorundaydı. Çok tanrılı bir inanca sahip olan Vikingler, Odin, Thor ve Njord gibi başlıca tanrılara taparlardı. Hiçbir tanrı tamamen iyi ya da kötü olarak görülmezdi; din, iyi ve kötüden ziyade düzen ve kaosla ilgiliydi.

Artan İskandinav nüfusu nedeniyle, ekilebilir arazi giderek azaldı ve Vikingler yeni topraklar aramaya başladılar. 11. yüzyıldan itibaren, diğer halkların Viking istilalarına karşı direnişi önemli ölçüde arttı. Ayrıca, Viking medeniyetinin çöküşü, Avrupa'nın Hristiyanlaşmasıyla da bağlantılıydı, bu da kültürlerini önemli ölçüde zayıflattı.

Daha fazla bilgi: www.historiadetudo.com