Akustik gitarlar, klasik gitar (İspanyol gitarı olarak da bilinir) gibi örneklerle tanınır. Bu gitarlar, dairesel bir ses deliği, geniş bir klavye ve naylon tellerle karakterize edilir. Genellikle klasik ve İspanyol müziğinde kullanılırlar. Bazen metal teller de kullanılır, ancak bu tellerin çekiş gücü enstrümanın yapısına zarar verebilir, ön plaka deforme olabilir ve sap eğilebilir.

Elektrik gitarlar, 20. yüzyılın başlarında büyük orkestralarda kullanılmaya başlandı. Ancak sesin gücüyle ilgili sorunlar yaşandı; gitarın sesi kayboluyordu. Bu nedenle gitarın sesini güçlendirmek için çeşitli manyetik tasarımlar denendi. Elektromanyetik manyetikler en iyi sonucu verdi. Bugün, tellerin altına yerleştirilen küçük bobinlerden oluşur. Metal teller hareket ettiğinde, bobinlerde küçük bir elektrik voltajı indüklenir ve bu voltaj bir amplifikatörle güçlendirilir. Bobin, tüm tellere ortak olabilir veya her telin kendi bobini olabilir.

Bas gitar, ilk bakışta gitara çok benzer, ancak aslında tamamen farklı bir enstrümandır. Ton aralığı açısından, elektrikle güçlendirilmiş bir kontrbasa benzer ve aynı akort düzenine sahiptir. Klavye tasarımı (perdeler) ve çalınma şekli açısından gitar sınıfına girer. Akustik bas gitarlar nadiren kullanılır.

Daha fazla bilgi: cs.wikipedia.org