Antibiyotikler, hassas mikroorganizmaların büyümesini yok eden veya engelleyen kimyasal maddelerdir. Tıp, veterinerlik ve tarım alanlarında bakteriyel enfeksiyonları tedavi etmek için yaygın olarak kullanılırlar.

Genellikle bir antibiyotik, belirli bir bakteri türüne karşı etkilidir. Geniş spektrumlu antibiyotikler birkaç bakteri türüyle savaşabilir, ancak tüm enfeksiyonlara karşı etkili değildirler.

Çoğu antibiyotik, bakteriyel hücre duvarını yok ederek çalışır. Diğerleri ise zarara neden olur, genetik aktarımı engeller veya protein sentezini bozar.

Antibiyotiklerin keşfi, modern tıpta bir devrim niteliğindeydi. Hijyen yöntemleriyle birlikte, yaşam beklentisini önemli ölçüde artırdılar ve birçok hastalığın tedavi edilmesini sağladılar.

Antik çağlarda çeşitli antibiyotik tedavileri mevcut olsa da, etkinlikleri farklı bölgelerde tesadüfen keşfedildi ve bakteriler henüz anlaşılmamıştı.

19. yüzyılın ortalarından itibaren, bakteriyel büyümeyi engelleyen küfler üzerinde araştırmalar yapıldı ve hatta hastalıkları tedavi etmek için kullanıldı. Ancak, 1928'de İngiliz bilim insanı Alexander Fleming, daha sonra "penisilin" olarak bilinen aktif maddeyi izole etti.

Başlangıçta antibiyotikler canlı organizmalardan elde edilirken, günümüzde yapay olarak da sentezlenmektedir.

Daha fazla bilgi: www.caracteristicas.co