Richter ölçeği, depremlerin büyüklüğünü ölçmek için kullanılan logaritmik bir ölçektir. Bu ölçek, bir depremin yaydığı toplam enerji miktarını belirler. Logaritmik yapısı sayesinde, ölçek üzerindeki her birim artış, sismik dalgaların genliğinde 10 katlık bir artışı ve yaklaşık 31,6 kat daha fazla enerji salınımını ifade eder.

Richter ölçeğinin teorik olarak üst sınırı yoktur, ancak pratikte 9'un üzerindeki depremler oldukça nadirdir. Büyüklük yorumlaması açısından, 3.0'ın altındaki depremler genellikle hissedilmez ancak kaydedilir. 3.0-3.9 arası depremler ise sıkça hissedilir ancak nadiren hasara yol açar.

Richter ölçeği, Amerikalı sismolog Charles F. Richter tarafından 1935 yılında geliştirilmiştir. Depremleri ölçmek için moment büyüklük ölçeği gibi başka ölçekler de kullanılmaktadır. Ancak Richter ölçeği, depremlerin büyüklüğünü anlamada önemli bir araçtır.

Daha fazla bilgi: www.fiocruz.br