Kleptomani, dürtü kontrol bozuklukları grubuna ait bir semptomdur. Bu terim, belirgin bir fayda veya motivasyon olmaksızın tekrarlayan hırsızlıkları tanımlar. Halk arasında "zorlayıcı hırsızlık" veya "nevrotik hırsızlık" gibi terimler de bu durumu ifade eder. 19. yüzyılda ortaya çıkan bu terim, bazı yazarlar tarafından artık modası geçmiş ve yanıltıcı olarak kabul edilmektedir.

Terim, André Matthey'e atfedilir. 1830 civarında Fransız psikiyatristler Charles Chrétien Henry Marc ve Jean-Étienne Esquirol tarafından benimsenmiş ve (şimdi terk edilmiş olan) monomani teorisine dönüştürülmüştür.

Hırsızlığın kendisi motivasyonu oluşturur, çalınan eşyalar genellikle değersizdir veya eylemden sonra atılır. Eylem öncesinde psikolojik gerilim yüksektir ve sonrasında azalır. Obsesif-kompulsif bozukluk ve duygudurum bozuklukları ile yüksek komorbidite gösterir. Tüm dürtü bozukluklarında olduğu gibi, karşı konulamaz dürtüler söz konusudur. Kleptomani hırsızlıkları öfke veya kızgınlığı hafifletmek için yapılmaz. Bu hırsızlıklar genellikle ego-distonik olarak deneyimlenir ve bu yönüyle kompulsif davranışlara benzer.

Kleptomani çok nadir bir bozukluktur. Prevalansı 1,000 kişide 6 olarak tahmin edilmektedir. Tüm mağaza hırsızlıklarının yalnızca %5'i kleptomani nedeniyle gerçekleşir. Suçluların dörtte üçü kadındır. Etkilenenlerin yaklaşık yarısında başlangıç 20 yaşından önce gerçekleşir.

Daha fazla bilgi: de.wikipedia.org