Süngü hücumu, askerlerin tüfeklerine takılı süngülerle düşmana yakın mesafeden saldırdığı bir askeri taktiktir. Bu yöntem, hem fiziksel zarar vermek hem de karşı tarafı psikolojik olarak yıldırmak amacıyla kullanılmıştır. Süngüyle ilerleyen askerlerin görüntüsü, çoğu zaman düşman saflarında panik ve moral bozukluğuna yol açmıştır.

Süngü hücumları ilk olarak 17. yüzyılda yaygınlaşmış ve piyade birliklerinin temel saldırı yöntemlerinden biri olmuştur. Ateşli silahların gelişmesine rağmen, özellikle Birinci ve İkinci Dünya Savaşlarında süngü hücumları önemli rol oynamıştır. Amaç, düşman savunmasını yarıp onları geri çekilmeye zorlamaktı. Günümüzde teknolojinin ilerlemesiyle bu tür saldırılar nadiren görülse de, süngü hücumu askerlerin cesaret ve kararlılığının bir sembolü olarak tarihteki yerini korumaktadır.