Hristiyan kültüründe elma, baştan çıkarma ve ilk günahın sembolü olarak kabul edilir. Aslında, İncil'de Havva'nın Aden Bahçesi'nde hangi meyveyi kopardığı açıkça belirtilmez. Ancak zamanla, özellikle Latince'de "malum" kelimesinin hem "elma" hem de "kötülük" anlamına gelmesiyle bu ilişki güçlenmiştir. Bu dilsel benzerlik, elmanın yasak meyve olarak görülmesinde etkili olmuştur.

Bazı araştırmacılar, o dönemde Orta Doğu'da incir veya üzümün daha yaygın olduğunu ve gerçek yasak meyvenin bunlar olabileceğini öne sürer. Rönesans döneminde sanatçılar, cennetten kovulma sahnelerinde genellikle elmayı resmetmişlerdir. Bu da elmanın kültürel hafızada baştan çıkarıcı meyve olarak yerleşmesini sağlamıştır. Zamanla elma, sadece dini değil, aynı zamanda edebi ve sanatsal bir sembol haline gelmiş, günümüz popüler kültüründe de baştan çıkarma ve yasak arzunun simgesi olmuştur.