Koto, Japonya'nın geleneksel müziğinde önemli bir yere sahip telli bir çalgıdır ve genellikle kabuki ve bunraku gibi geleneksel sanatlarda eşlik enstrümanı olarak kullanılır. Ancak bu enstrümanın kökenleri Japonya'dan önce Çin ve Kore'ye dayanır. Koto, 8. yüzyıl civarında Çin ve Kore'den Japonya'ya getirilmiş ve özellikle imparatorluk sarayında yaygınlaşmıştır.

Başlangıçta 'koto' terimi, Asya kıtasından ithal edilen ve farklı telli çalgıları kapsayan bir isimdi. Zamanla Japonya'da bu isim, uzun gövdeli ve 13 telli bir çalgıya özgü hale geldi. Koto'nun gövdesi genellikle paulownia ağacından yapılır ve telleri ipekten üretilir. Çalgıcı, telleri sağ elinin üç parmağıyla, özel penalar kullanarak çeker ve sol eliyle de titreşimler ve farklı sesler elde eder.

Günümüzde koto, Japon kültürünün simgelerinden biri olarak kabul edilir. Ancak kökenlerinin Çin ve Kore'ye dayandığını bilmek, bu enstrümanın Asya kültürleri arasındaki etkileşimin güzel bir örneği olduğunu gösterir.

Daha fazla bilgi: fr.wikipedia.org