Cesaret, korku, endişe ve yıldırma anlarında bile harekete geçme yeteneğidir ve genellikle bir erdem olarak kabul edilir. Cesaretin korkunun yokluğu değil, korkuya rağmen harekete geçmek olduğunu unutmamak gerekir. Cesaretin zıttı genellikle korkaklık olarak kabul edilir. Korkusuz bir kişi, kendini daha ileri gitmeye motive eder. Zorluklarla güvenle yüzleşir ve en kötü senaryoları düşünmez.

Korku sürekli olabilir, ancak cesaret kişiyi ileri taşır. Cesaret, bir kişinin korku veya zorlu durumlarda sahip olduğu güvendir. Korkutan sorunlar ve engellerle yüzleşmeye devam etmelerini sağlayan şeydir. Hayatın karanlık anlarına karşı mücadele etmek için olumlu bir güçtür.

Platon, cesareti akıl ve acıyla ilişkilendirir. Cesaret, zevke rağmen aklın kullanılmasıdır. Cesaret, zevk ve acıya rağmen kişinin ilkelerine sadık kalmasıdır. Hayvanlar (hatta mantıksız olanlar bile) çoğunlukla ilkel içgüdüleri ve hayatta kalma ihtiyaçları nedeniyle cesaret gösterirler. Örneğin, yuvasından ayrılan bir kuş ölebileceğini bilir, ancak hayatta kalma ihtiyacı ağır basar ve cesaret ortaya çıkar.

İnsanlar (mantıksız hayvanların aksine) tutumlarını büyük ölçüde etkileyen bir psişeye sahiptir, bu nedenle korkuları ve cesaretleri, yaşadıkları çevreye (ve gençken yaşadıkları çevreye), aldıkları eğitime, inançlarına, sosyal çevrelerine vb. bağlı olarak bireyden bireye büyük ölçüde değişir.

Daha fazla bilgi: pt.wikipedia.org