Kirpi, vücudunu kaplayan uzun ve keskin dikenleriyle tanınan bir memelidir. Bu dikenler, yırtıcılara karşı savunma mekanizması olarak işlev görür. Dikenler 40 santimetreye kadar uzayabilir ve kolayca ayrılarak saldırganın derisine saplanır, acı verici yaralar açar.

Yaygın bir efsanenin aksine, kirpiler dikenlerini uzağa fırlatamaz. Ancak tehdit altında olduklarında, hızla sırtlarını düşmana döner ve vücutlarını sallarlar, bu da dikenlerin saldırgana saplanmasına neden olur.

Bu hayvanlar genellikle gece aktiftir ve gündüzleri ağaç kökleri arasında veya yuvalarda dinlenirler. Beslenmeleri ağırlıklı olarak otçuldur ve kökler, meyveler, ağaç kabukları ve yapraklardan oluşur.