Franco Battiato (1945-2021), İtalyan müziğinin önemli figürlerinden biri olarak tanınır. Şarkıcı, söz yazarı, müzisyen, senarist, film yönetmeni ve ressam olarak birçok alanda iz bırakmıştır. Suphan Barzani takma adıyla da bilinen Battiato, kariyerinin son dönemlerinde hastalığı nedeniyle gözlerden uzak bir yaşam sürmüştür.

Sicilya'daki evinde kitapları ve dostlarıyla çevrili olarak geçirdiği son yıllarında, İtalyan müziğine getirdiği yeniliklerle tanınır. Yüksek ve popüler kültür arasındaki sınırları aşarak, müzik dünyasında yeni bir soluk getirmiştir.

İtalyan kültürüne olan sevgisiyle bilinen Battiato, kalabalıklardan uzak durmayı tercih eden bir entelektüeldi. Hiç evlenmemiş ve çocuk sahibi olmamış, ancak derin ve kalıcı dostluklar kurmuştur. Yürürken karıncalara basmamak için dikkatle yere bakardı.

1960'ların ortalarında Milano'ya yerleşen Battiato, otuz yılı aşkın bir süre boyunca neredeyse her yıl bir albüm çıkarmış, diğer sanatçılar için de besteler yapmıştır. Klasik müzik bestelemiş ve Aldous Huxley'den Marcel Proust'a, Marcel Duchamp'tan Georges Gurdjieff'e kadar geniş bir yelpazede referanslar kullanarak çeşitli türleri keşfetmiştir.

"Génesi" (1987) adlı eserinde Sanskritçe, Farsça ve Yunanca dillerine yönelmiş, Aziz John of the Cross ve Aziz Teresa of Ávila'nın mistik metinlerini incelemiştir. Popüler kültürden ve basit şeylerden asla uzaklaşmamıştır.

Tiyatro ve oyunculuğa olan ilgisiyle, Perduto Amor (2003) ve Musikanten (2006) adlı iki film yönetmiştir.

Daha fazla bilgi: es.wikipedia.org