1854 yılında Elisha Graves Otis, New York'taki Crystal Palace Sergisi'nde güvenlik freni adı verilen cihazını tanıttı. Gösteri sırasında Otis, açık bir asansör platformunda durarak halatı bir balta ile kesti. Güvenlik freni sayesinde platform düşmedi ve bu icadın etkinliğini kanıtladı.

1857'de New York'ta ilk yolcu asansörü kuruldu. Otis'in güvenlik mekanizması, çelik bina çerçevelerinin kullanımıyla birleşerek gökdelenlerin inşasına olanak sağladı. Bu yenilik, kentsel mimaride önemli bir dönüm noktasıydı ve binaların yeni yüksekliklere ulaşmasını mümkün kıldı.

1859'da Otis'in şirketi, Fifth Avenue Hotel'e bir vida asansörü kurdu. Bu sistemde, bodrumdan çatıya kadar uzanan büyük bir metal vida bulunuyordu ve kabin, vida boyunca bir somun gibi hareket ediyordu. Vida, bodrumdaki bir buhar motoruna bağlı bir kayışla döndürülüyordu. Vida sağa döndüğünde kabin yükseliyor, sola döndüğünde ise alçalıyordu.

Kabinin vida ile dönmesini önlemek için asansör boşluğunun bir köşesine bir kılavuz ray yerleştirildi. Ancak bu sistem yavaş, kullanışsız ve maliyetliydi, bu yüzden sadece iki tane inşa edildi. Otel, 1875'te bu sistemi değiştirdi. Bu dönemde asansörler genellikle buhar motorlarıyla çalışıyor ve kaldırma kabloları bir tamburdan sarılıp çözülüyordu.

Daha fazla bilgi: ru.wikipedia.org